مشهد تنها جاییست که همواره دلتنگش هستم. در واقع حرم تنها جاییست که همواره تنگش هستم. مدام خودم را در صحن تصور میکنم که نشستهام رو به روی گنبد. نه دعایی میخوانم نه پشت سرهم نماز. فقط با آرامش نشستهام و هیچ کاری نمیکنم جز دیدن و نفس کشیدن فضا. انگار همه دنیا همین لحظه است. انگار دنیا فقط در اینجا خلاصه میشود.میخواهم اولین سفر تو مشهد باشد. بیصبرانه منتظرم که به دنیا بیایی و جهان امن باشد و تو را ببرم حرم. یکی از تصویرسازیهای مورد علاقهام اولین سفر سه نفرمان شده است.
+
نوشته شده در سه شنبه ۳۰ شهریور ۱۴۰۰ساعت 19:22 توسط تاکتیو
برچسب:
نویسنده: کیانوش عابدی
تاريخ: دوشنبه
5 ارديبهشت
1401 ساعت: 3:10